Het effect van het dragen van een jurk

Jurken kunnen de zachte rondingen van een vrouw laten zien. Wat voor lichaamsvorm of stijl een meisje ook heeft, in de etalage op straat zal ze een jurk vinden die van haar is. Elke steek en draad van de jurk weeft een mooie mythe en een prachtige fantasie van vrouwen. Het is niet alleen een patent voor vrouwen geworden, maar ook een manifestatie van een beschaving en een cultuur.
Een lippenstift, een paar hoge hakken en een jurk, een meisje wordt een vrouw. Zoals de Amerikaanse ontwerpster Diane Von zei: Om je vrouw te voelen, draag alsjeblieft een jurk. In 1977 ontwierp Diane, die nog maar 26 jaar oud was, een gebreide jurk Wrap Dress zonder ritsen, die een hit werd. Jurken hebben sindsdien ongekende aandacht gekregen en zijn zelfs een symbool en cultureel fenomeen van de jaren zeventig geworden, en een klassieker die niet kan worden gekopieerd in de internationale mode-industrie.
30 jaar later hebben jurken door modemeesters verschillende talen gekregen, maar het enige dat onveranderd blijft is de sterke vrouwelijkheid ervan.
Jurken op het scherm
Het kan eenvoudig en genereus zijn, of luxueus en ingewikkeld. Een jurk uit één stuk siert de dromen van alle Assepoesters ter wereld en wordt een mooie herinnering aan de groei van elke vrouw.
Op het scherm is de jurk de sexy Marilyn Monroe in "The Seven Year Itch", de sensuele Brigitte Bardot in "God Creates Women", en de nobele Audrey Hepburn in "Breakfast at Tiffany's"... Onder de felle zon lach moedwillig en treur stilletjes. Aan het begin van de film "Breakfast at Tiffany's" stopt een taxi op de beroemde Fifth Avenue in New York. Audrey Hepburn, gekleed in een elegante zwarte jurk, loopt de auto uit en staat voor de etalage van Tiffany's juwelierszaak, brood etend terwijl ze naar de sieraden staart. Haar verschijning in het kleine zwarte jurkje is een eeuwige klassieker die de komende halve eeuw in de hoofden van mensen blijft hangen. Het kleine zwarte jurkje van Givenchy, dat van grote historische betekenis is voor zowel de film- als de mode-industrie, keerde uiteindelijk terug in de armen van Givenchy toen het op 6 december 2006 werd geveild bij veilinghuis Christie's in Londen.
De cheongsam is een Chinese manier om een ​​jurk uit te drukken. Maggie Cheung is de beste vertolker van de cheongsam op het scherm. Haar unieke temperament geeft perfect uitdrukking aan het beeld van een zachte en enigszins droevige jonge vrouw in "In the Mood for Love". De zwakke straatverlichting, de wuivende taille op de hoge hakken en de unieke geplooide schaduwen van de cheongsam, hiermee zal het, zelfs als Wong Kar-wai de helft van de lijnen afknipt, geen probleem zijn.
Als je jezelf vijf jaar jonger wilt maken, dan is roze de absolute eerste keuze. Elle Woods in "Legally Blonde" vertelt mensen dat meisjes die roze jurken dragen niet alleen mooi zijn, maar ook buitengewone wijsheid en gevoel voor humor hebben. Dit seizoen gebruiken LV, Valentino en John Galliano allemaal verschillende tinten roze om hun eigen ideeën over deze vrouwelijke kleur uit te drukken. LV-meisjes komen van het platteland, kalm en vol intimiteit. Valentino toont de roze kleur waar alleen prinsessen van genieten in de meest nobele vorm. John Galliano blijft zijn genialiteit tonen door inktgraffiti toe te voegen aan de zijden roze jurk, wat de zachtheid enorm verzwakt en tegelijkertijd een koude en mooie schoonheid creëert die mensen boeit.
Madeleine Vionnet, de grote Parijse modemeester, houdt van kleding in oude Griekse stijl. De vloeiende jurken van satijn en crêpe die ze in de jaren twintig en dertig ontwierp, zijn nog steeds zo modieus en ontroerend. Op de catwalk van vandaag is Just Cavalli haar vrome opvolger, met losse ontwerpen die de taillecurve negeren maar niet vergeten de borstlijn te benadrukken. Chiffon zo dun als de vleugel van een cicade en glanzend en oogverblindend satijn: deze uiterst vrouwelijke stoffen worden royaal en in grote hoeveelheden gebruikt, waardoor bewust een mysterieuze smaak als een fee ontstaat.
In de jaren vijftig en zestig zijn A-vormige jurken altijd een bron van inspiratie geweest voor ontwerpers. A-vormige jurken besteden aandacht aan de veranderingen in de taille, waardoor vrouwelijke rondingen op magische wijze kunnen veranderen in onvolwassen meisjes. Een A-vormig ontwerp is dus een goede manier om jezelf er jong en energiek uit te laten zien. In 2012 stonden A-vormige jurken overal op de catwalk. Gucci en Kenzo hadden allebei uitstekende werken om deze populaire trend te volgen. Daarnaast zijn A-vormige jurken ook zeer geschikt voor de huidige populaire Koreaanse stijl omdat de taille oploopt tot onder de borst, en zijn ze zeer gewild bij de "Koreaans-liefhebbende" groep.
In 1956 gebruikte de Britse meester Richard Hamilton beeldcollagetechnieken om wat wordt beschouwd als het eerste echte pop-artwerk te voltooien, getiteld "Waarom is het leven zo anders en zo charmant." Vanaf dat moment begon de ontwikkeling van de pop-modekunst officieel en werd geleidelijk een modespel voor de jongeren van vandaag. Het gebruik van oogverblindende kleuren om een ​​flamboyante persoonlijkheid uit te drukken en het verschuiven en collageren van alledaagse voorwerpen zijn allemaal manieren waarop pop-art nooit genoeg krijgt. Jurken bieden ongetwijfeld de grootste creatieve ruimte voor de toepassing van deze stijl. Ontwerpers gebruiken de jurken van dit seizoen als canvas om hun creativiteit tot uitdrukking te brengen. De ogenschijnlijk omgekeerde kleuren bevatten feitelijk een verfijning die nooit verveelt.